دیه‌گو مارادونا یك بار دیگر به طور اكید از لیونل مسی خواسته است واقعا «مسی» باشد تا آرژانتین یك جام‌جهانی بسیار موفق را پشت سر گذاشته و سومین قهرمانی‌اش را در این جام كه عمری 80 ساله دارد در روزهای پیش‌رو در خاك آفریقای‌جنوبی تجربه كند.

برای دییدن کل مطلب به ادامه مطلب بروید وهمچنین نظر نیز دهید

دیه‌گو مارادونا یك بار دیگر به طور اكید از لیونل مسی خواسته است واقعا «مسی» باشد تا آرژانتین یك جام‌جهانی بسیار موفق را پشت سر گذاشته و سومین قهرمانی‌اش را در این جام كه عمری 80 ساله دارد در روزهای پیش‌رو در خاك آفریقای‌جنوبی تجربه كند.

این ستاره 23 ساله و چپ پا كه در بازی‌های تیم فوتبال بارسلونا بی‌مهار ولی در دیدارهای البی سلسته یك بازیكن معمولی است، ادعا می‌كند كه از عهده این كار بر می‌آید و زیربار كشنده توقعات از وی نابود نمی‌شود، ولی بر این نكته هم تاكید می‌ورزد كه خیال ندارد شیوه بازی‌های رایج و همیشگی‌اش در نوكمپ را عوض و چیزی را جانشین آن كند كه لزوما با بازی آرژانتین همخوانی بیشتری داشته باشد.

4 سال پیش در مرحله یك‌چهارم نهایی جام جهانی 2006 خوزه پكرمن، سرمربی وقت آرژانتین به دلایلی‌ از مسی 19 ساله در مسابقه سرنوشت‌ساز با آلمان میزبان جام استفاده نكرده و ژرمن‌ها با ضربات پنالتی برنده و باعث حذف البی سلسته شدند. البته مسی در آن زمان اصلا به سطح كنونی نرسیده و هنوز مرد سال (2009)‌ فوتبال جهان نشده بود، ولی امسال مارادونا در مقام سرمربی آرژانتین می‌خواهد از او تمام و كمال و با وسعت در جام پیش رو استفاده كند. حتی نمایش‌های ضعیف مسی در دور مقدماتی جام نیز ستاره و كاپیتان پیشین آرژانتین و عامل اصلی قهرمانی البی سلسته در جام جهانی 1986 و نایب قهرمانی در جام 1990 را از این تصمیم منصرف نكرده است و هنوز همین امر را در دستور كارش دارد.

هدف و آرزو

در چنین شرایطی همان‌طور كه پیشتر آمد مسی مدعی است كه فشار روحی مهلكی را متوجه خود نمی‌بیند و این كه در آرژانتین همه از او می‌خواهند تیم ملی این كشور را فاتح جام جهانی نوزدهم كند، وی را از حالا عصبی و ناتوان نكرده است. «فشار فراوانی را حس نمی‌كنم حقیقت آن است كه در شرایط روحی و فیزیكی مناسبی به این جام پا می‌گذارم. نه فقط من بلكه هم‌تیمی‌هایم نیز این هدف و آرزو و عزم جدی را دارند كه در این جام بدرخشند. من فقط امیدوارم شرایط هم با ما یاری كند و اتفاقات به گونه‌ای نباشد كه به ضرر ما تمام شود.»

بازی‌های مسی برای تیم ملی كشورش در قیاس با آنچه هر هفته برای بارسلونا ارائه داده، بقدری بد بوده كه مردم آرژانتین احساس بسیار بدی را نسبت به وی پیدا كرده و او را متهم به دوست نداشتن میهن‌اش و ارجح شمردن تیم باشگاهی خود بر علایق ملی نموده‌اند. وضع مسی وقتی تیره‌تر شد كه با درخشش و گلزنی وی بارسلونا در فینال جام باشگاه‌های جهان تیم استودیانت آرژانتین را ناكام كرد و مسی حتی آنقدر سیاست نداشت كه بعداز به ثمر رساندن گل منجر به پیروزی بارسا بیش از حد شادی نكند.

برخی می‌گویند مارادونا بلد نیست از مسی به گونه‌ای بازی بگیرد كه او به اندازه مسابقات بارسلونا در دیدارهای تیم ملی نیز شكوفا شود اما این اتهامی است كه در مورد تمامی بازیكنان آرژانتین می‌توان به دیه‌گو وارد دانست، زیرا هیچ‌یك از زمانی كه او سرمربی این تیم شده (آبان 87)‌ نتوانسته‌اند چیزی باشند كه در توان‌شان هست. بازی‌ها همچون برد صفر ـ 5 اخیر در برابر كانادا در دیداری تداركاتی نیز برای آرژانتینی‌ها نادر و در اقلیت بوده است.

ابقای روش شگفت‌انگیز

تحت هر شرایطی مسی قصد ندارد در جام‌جهانی 2010 به شكلی بازی كند كه به كلی متفاوت با نمایش‌های معمول وی و چیزی باشد كه سال‌ها است از وی با پیراهن بارسلونا می‌بینیم و در دو سه‌سال اخیر به حد و حدودی شگفت‌انگیز رسیده است.

«قرار نیست در آفریقای جنوبی طوری بازی كنم كه به كلی متفاوت با گذشته‌‌ام باشد. برعكس می‌خواهم در آنجا نیز به همان‌گونه نمایش بدهم كه هر هفته از من در بارسا می‌بینید.

دلیل آن نیز بسیار ساده و روشن است زیرا تا به حال هر چه در این عرصه به دست آورده‌ام، با همین روش و با همین بازی‌ها و سیستم بوده است.»

مسی در نوكمپ معمولا در سمت راست خط حمله به كار گرفته می‌شود و چون چپ پا است حركات فنی و حیله‌گرانه وی از این ناحیه در به هم ریختن قوام دفاعی حریفان سهمی عمده دارد.

مسی در فصل اخیرا پایان یافته لیگ اسپانیا در امر گلزنی هم عالی عمل كرد به طوری كه با 34 گل زده هم آقای گل این لیگ شد و هم جایزه كفش طلا را كه ویژه بهترین گلزن فصل فوتبال باشگاهی اروپا است. به خود اختصاص داد. او در مجموع جام‌های داخلی و خارجی در فصل گذشته 47 گل برای آبی و اناری‌ها زد كه برابر با تعداد گلزنی‌های رونالدوی برزیلی و معروف در فصل 98 ـ 1997 و به واقع در مدت اندك اقامت وی در نوكمپ بود.

یك مثلث

با این حال مارادونا در ادامه سیاست‌های معمول شنا كردنش در جهت خلاف مسیر آب در بازی‌های آرژانتین مسی را نه در پستی كه گفتیم بلكه به عنوان رابط خطوط میانی و حمله و درست در پشت سر دو مهاجم تیم قرار می‌دهد و از وی می‌خواهد حمله‌وران تیم را تغذیه كند. آرژانتین در خط حمله خود و تیمی كه به آفریقای جنوبی رفته است، متروز، اگررو، میلیتو،‌ ایگواین، دی ماریا و پالرمو را در اختیار دارد و به نظر می‌رسد زوج دلخواه دیه‌گو برای این خط ته‌وز و اگررو باشند و در آن صورت مسی باید باز با آنها یك مثلث تهاجمی را بسازد.

البی سلسته با این اوصاف در جام جهانی 2010 چه خواهد كرد و فرجام رویارویی‌اش با كره‌جنوبی، یونان و نیجریه در گروه دوم جام چیست؟

مسی راجع به این قضیه اظهار بی‌اطلاعی می‌كند و می‌گوید: «قضیه به مارادونا برمی‌گردد و به تصمیم‌‌هایی كه او می‌گیرد. وی به طور دقیق چیزی به ما نمی‌گوید و سیستم‌های دلخواهش را هم عوض نكرده است. من فقط می‌توانم روی این نكته تاكید كنم كه ما اصولا تیم خوشبخت هستیم زیرا مهاجمان و عناصر تهاجمی فوق‌العاده‌ای به تعداد زیاد در اختیار داریم و شاید كمتر كشور دیگری از این ثروت برخوردار باشد. كافی است به تمامی لیگ‌های مهم و اصلی فوتبال دنیا نگاه كنید و حداقل یك آرژانتینی را در بالای جدول گلزنان آنها بیابید.»

مساله دردآور

مسی در دو، سه سال اخیر به كرات كوشیده است از خودش در قبال اتهامات وارده به وی در مورد كم‌فروشی با پیراهن ملی و جان دادنش برای بارسلونا دفاع كند و با این كه كمتر گوش شنوایی برای شنیدن و پذیرش این حرف‌ها در آرژانتین وجود داشته است، اما او در كمترین فاصله تا شروع جام همان دفاعیه‌های تكراری را از خودش ارائه می‌كند و می‌گوید: «هیچ انتقال فنی مرا ناراحت نمی‌كند بخصوص كه خودم زودتر از هر كسی پی می‌‌برم كه چه موقع بد بازی كرده و چه زمانی نتوانسته‌ام به سطح لازم برسم. آنچه دردآور است، نسبت دادن اتهام میهن‌پرست نبودن به من است. وقتی می‌شنوم كه می‌گویند من یك كاتالونیایی هستم و هیچ عشقی به آرژانتین ندارم، دیوانه می‌شوم. ارادت من به بارسا به جای خود محفوظ، اما من همیشه عاشق كشورم بوده‌ام و حاضرم برای آن جانفشانی كنم.»

بنابراین جام جهانی پیش‌رو بهترین میدان برای مسی است تا خطاهای فوق و قسمت‌های تیره كارنامه‌اش را تصحیح و ترمیم و جبران مافات كند و این بار به گونه‌ای باشد كه آرژانتینی‌ها به او درود بفرستند و لعن و نفرین‌اش نكنند. یك مشكل ویژه مسی این است كه از 13 سالگی به بعد و به این قصد كه می‌خواست مشكل عملكرد اندك و غیرطبیعی غدد رشد خود را رفع كند، در اسپانیا ساكن بوده و چون 10 سال است دور از آرژانتین زندگی می‌‌كند، این باور بیشتر به وجود آمده كه وی دیگر رنگ و بوی یك آرژانتینی را ندارد و دلش فقط برای بارسا می‌تپد.

برای باشگاهی كه متقبل شد تمامی مخارج درمان بیماری وی را بپردازد، مشروط بر این كه او عضو تیم نوجوانان این باشگاه شود كه در نهایت به ارتقای وی به تیم اصلی بزرگسالان، بارسلونا و بقیه ماجراها كشیده شد.

تنها جای خالی

اینك فتح احتمالی جام جهانی نه‌تنها می‌تواند اتهام فوق را از مسی دور كند، بلكه خود او را نیز به یكی از معدود آرزوها و اهدافی كه تاكنون به آن نرسیده است، برساند. مسی در سال‌های اخیر چه در زمینه فتح جام‌ها و چه تصاحب عناوین انفرادی به بالاترین سطوح ممكن رسیده و شاید فقط جام جهانی مانده باشد كه جایش در كارنامه او خالی است و اگر آن را هم در روز 20 تیر (روز پایانی جام جهانی نوزدهم)‌ ضمیمه كارنامه‌اش كند، كار تمام و پرونده‌اش در 23 سالگی كامل است.

مسی از قیاس مستقیم خود با مارادونا هم ابا دارد. در حالی كه خیلی‌ها او را مارادونای ثانوی دانسته‌اند و خود مارادونا برای بالا بردن روحیه مسی مدعی شده است مسی در حال حاضر از آنچه خود وی در سال‌ 1986 بود (و جام جهانی را یك تنه به آرژانتین بخشید)‌ بهتر است، مسی می‌گوید: «این قیاس غیرعقلایی و باور نكردنی است. هیچ‌كس به مارادونا نمی‌رسد و برابر دانستن من با او یك ظلم به وی است. من فقط امیدوارم آرژانتین فاتح جام جهانی شود و آنگاه این قیاس‌ها نیز به خودی خود در شكوه حاصله غرق و گم خواهد شد.»

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 12 خرداد 1389    | توسط: محسن عرب    |    نظرات()